Nadczynność tarczycy

Około 2% dorosłych zmaga się z nadczynnością tarczycy. Wśród nich jest czterokrotnie więcej kobiet niż mężczyzn. Choroba charakteryzuje się wytwarzaniem nadmiernej ilości hormonów.

W nadczynności tarczycy dochodzi do nadprodukcji tyroksyny i trijodotyroniny. Towarzyszy temu poczucie gorąca, szybsze chudnięcie, ale też szybsza akcja serca. To wszystko przekłada się na nadpobudliwość oraz słabsze mięśnie. Powodem nadczynności jest choroba Gravesa-Basedowa oraz wole guzowate nadczynne. Choruje na nią ok. 2% dorosłych. Kobiety aż cztery razy częściej niż mężczyźni. Najmniej zagrożone są dzieci, których nadczynność tarczycy dotyka 10-15 razy rzadziej niż dorosłych.

Objawy

Objawy uzależnione są nie tylko od stężeń hormonów czyli postępów choroby, ale również – a może przede wszystkim – od wieku chorego oraz tego jak długo choroba już trwa. Wśród niepokojących objawów zaobserwować możemy nadmierną nerwowość, ale też bezsenność, przyspieszone bicie serca, częste oddawanie moczu oraz kału, a także ogólne osłabienie mięśni. Mogą też się pojawić bóle wieńcowe, migotanie przedsionków, niewydolność, a nawet zawał serca, ale to głównie u osób starszych. U niektórych dochodzi do tego wytrzeszcz gałek ocznych, wole, a także obrzęk przedgoleniowy. Przy wolu nadczynnym pojawiają się także guzy w okolicy tarczycy.

Chorobę rozpoznaje się poprzez badania stężenia TSH oraz fT4 we krwi. Jeśli mamy obniżone stężenie TSH i podwyższone stężenie fT4, możemy mówić o nadczynności tarczycy, wywołanej chorobą gruczołu tarczowego. Jeśli mamy obniżone stężenie TSH, ale poziom fT4 i fT3 jest prawidłowy, mamy subkliniczną i utajoną nadczynność tarczycy.

Wyleczyć można tylko ok. 50% dorosłych pacjentów i nie ma tu znaczenia jak długo podawane są leki. Jeśli nadczynność powraca, należy zastosować terapię izotopową. Rzadko stosuje się zabieg operacyjny, który wykonuje się tylko u niektórych kobiet w ciąży, które mają wole olbrzymie i wytrzeszcz złośliwy.

Leczenie nadczynności tarczycy

Leczenie nadczynności tarczycy w przebiegu wola guzowatego nadczynnego to zazwyczaj terapia 131-I lub operacja. W krótkich okresach stosowane są też tyreostatyki, ale mają one za zadanie tylko przygotowanie chorych do leczenia. Można zastosować też wstrzykiwanie etanolu, ale jest to działanie skuteczne wyłącznie w przypadku małego i pojedynczego guza nadczynnego.

Leczenie ciężarnych

Leczenie ciężarnych opiera się natomiast na najmniejszej dawce tyreostatyku. Pozwala to na utrzymanie stężenia fT4 i fT3 w górnych granicach normy. Głównie dlatego, że z czasem, a najpóźniej w III trymestrze ciąży choroba Gravesa-Basedowa zaczyna się samoistnie wycofywać, więc można przestać stosować tyreostatyki. Właśnie dlatego operacja tarczycy jest ostatecznym rozwiązaniem i stosowany może być tylko w II trymestrze ciąży. Zabieg jest stosunkowo bezpieczny.

4.8 (96.19%) 21 Głosów
2 komentarze

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

53 + = 56