Chlamydia – zakażenie chlamydią

Zakażenia chlamydią pojawiają się bardzo często i zazwyczaj są dość trudne do zdiagnozowania z uwagi na to, że można wyróżnić trzy najczęstsze rodzaje tych bakterii. Z uwagi na rodzaj zakażenia, możemy podzielić je na: chlamydię trachomatis, chlamydię pneumoniae oraz chlamydię psittaci. Pierwszą z nich można zakazić się drogą płciową, drugą poprzez drogę kropelkową, natomiast trzecią poprzez kontakt z chorymi ptakami. W tym tekście omawiamy pierwszy rodzaj chlamydii, czyli chlamydia trachomatis.

Czym jest chlamydia?

Są to gram-ujemne bakterie wewnątrzkomórkowe. Oznacza to, że po dostaniu się do organizmu człowieka, przenikają do wnętrza komórek i ulegają tam rozmnażaniu, po czym wraz z krwią rozprzestrzeniają się po całym organizmie.

Jak można zarazić się chlamydią trachomatis?

Jest to choroba weneryczna, a więc przenoszona drogą płciową, ale nie tylko, gdyż do zakażenia może dojść także w trakcie porodu (matka zakaża nowonarodzone dziecko). Na zarażenie się tą chorobą najczęściej narażone są osoby współżyjące bez odpowiedniego zabezpieczenia mechanicznego (prezerwatyw), szczególnie jeśli mają częste i przypadkowe kontakty seksualne z wieloma partnerami. Warto podkreślić, że zakażenie chlamydią jest często wykrywane u kobiet stosujących doustną antykoncepcję, jednak nie ma to związku z przyjmowanymi pigułkami, a jedynie tym, że kobiety te zazwyczaj nie stosują już zabezpieczeń mechanicznych, chroniących przed chorobami wenerycznymi.

Objawy chlamydii trachomatis

Zaraz po zakażeniu, chory nie odczuwa żadnych nieprzyjemnych dolegliwości. Pojawiają się one dopiero po 7-14 dniach. Kobiety skarżą się wtedy na obfitą wydzielinę z pochwy, ból przy oddawaniu moczu oraz dyskomfort podczas współżycia, objawiający się nawet krwawieniem. Z kolei u mężczyzn dolegliwości te są zazwyczaj o wiele mniej zauważalne, skarżą się oni zazwyczaj na ból przy oddawaniu moczu.

Więcej o objawach przeczytasz na stronie http://chlamydia.org.pl

Wspomniane powyżej objawy mogą szybko zacząć ustępować miejsca innym, które o wiele mniej kojarzone są z chorobą weneryczną. Mogą pojawiać się bóle w stawach – często mylone z reumatoidalnym zapaleniem stawów, a w okresie jesienno-zimowym z objawami grypy.

Warto także podkreślić, że często chlamydia może pozostawać w ukryciu i nie dawać żadnych objawów nawet przez kilka lat. Po dłuższym czasie mogą wystąpić dolegliwości związane z układem moczowo-płciowym: ból podczas stosunku, ból miednicy, upławy, swędzenie. Często zakażenie chlamydią trachomatis jest diagnozowane u kobiet mających problemy z zajściem lub utrzymaniem ciąży.

Trzeba podkreślić, że chlamydia może być przyczyną niedrożności jajników, zrostów, niepłodności, ciąży pozamacicznej. Chlamydia może doprowadzić także do zakażenia endometrium, co uniemożliwia prawidłową implementację zapłodnionej komórki jajowej.

Jak leczyć chlamydię trachomatis?

Aby stwierdzić chlamydię trachomatis należy wykonać badania diagnostyczne. Najpopularniejsze i refundowane są te z krwi, które badają poziom immunoglobin IgM i IgG lub teksty badające pobrany materiał pod mikroskopem. W obu przypadkach skuteczność wykrywania choroby wynosi 80%.

Leczenie zakażenia chlamydią odbywa się poprzez podawanie antybiotyków. Ważne jest to, że nawet jeśli jeden partner jest chory, to leczeniu musi poddać się także drugi, nawet jeśli nie występują u niego żadne objawy, gdyż może dochodzić do wtórnych zakażeń. Po pięciu do sześciu tygodniach od momentu zakończenia terapii antybiotykowej należy wykonać powtórnie testy na obecność bakterii chlamydii.

5 (100%) 1 Głosów
2 komentarze

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *